GONG: Yol yakınken dönelim!..

Sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim, söyleyeyim ki, okumak isteyen devam eder, istemeyen sayfa çevirir.

Depreme dayanıksızlığı nedeniyle yıkılan 100. Yıl Kültür Merkezi yerine yapılması düşünülen 430 kişi kapasiteli kültür merkezi hiç yapılmasın daha iyi. Çünkü Çankırı’nın ihtiyacı en az bin 200 – bin 500 Salon büyük organizasyonlara ev sahipliği yaparken H. Fehmi Gökşen Spor Salonu’nun sırtından inilerek kendi işine bakmasına imkan sağlanmış olur.

Yapımını İş İnsanı Namık Tanık’ın üstlendiği kültür merkezi aynı yerine yapıldığı takdirde nasıl olsa var, diye Çankırı’ya devlet bir daha dönüp bakmaz, zihniyeti dün ne ise bugün de o yerine yapıldığı yarın da değişmeyecek Çankırı halkı “mum dibine ışık vermez” misali 50 yıl bekler durur…

Yıkılan 100. Yıl Kültür Merkezi, Cumhuriyet döneminin önemli yapıtlarından kütüphaneleri, gösteri salonu, atölye ve büroları ile    adını renginden aldığı düşünülen halk arasında “Sarı Bina” olarak tanınan, halk eğitim merkezi yerine yapılmıştı.100. Yıl Kültür Merkezi, görselliği, kartpostalların vazgeçilmezliği ile uzun yıllar hizmet verse de gerçek olan şehrin göbeğine devasa görüntüsü ve hançer gibi saplanması yanlıştı.

Yıkılan 100. Yıl Kültür Merkezi yerine eskiye dönüş yapılarak sarı bina mimari yapısında zemin +1 bina kondurulabilir, başka şekilde değerlendirilebilir.

Kültür merkezi gibi, kütüphane gibi Çankırı’nın acil ihtiyaçlarını devlet karşılamak isteseydi şimdiye kadar çoktan karşılardı.  Kültür merkezi ihtiyaca uzun yıllar cevap verecek şekilde devlet tarafından uygun yere yapılabilir. Bekleriz… Nasıl olsa pek de  aceleci  görülmeyen Çankırı halkı beklemeye alışkın. 

Namık Tanık’tan Kültür Merkezi yapımına düşündüğü bağış, huzurevine aktarılabilir. Yakışır da… Güçlendirilmek üzere kapatılan İsmail Özdemir Huzurevi sakinlerinin yarısı yurda dağıtılırken, kalanı Eldivan İlçesinde öğrenci yurduna yerleştirildi, buna sürgüne gönderildi de , denilebilir. İ. Özdemir Huzurevi’nde güçlendirmeye yönelik dal kıpırdamıyor.  Sayın Namık Tanık’a buradan sesleniyoruz…“Kültür Merkezi’ni bırak huzurevine gel!”