Gong: Lütfen sessiz olalım…

Bir zamanlar  hastaların rahatlığı ve iyileşmesi, sessiz ve sakin bir ortamın sağlanması için   hastane, sağlık ocakları vb sağlık kurumlarının duvarlarını “sus!” işareti yapan hemşire fotoğrafı süslerdi.

Sessizliğe  ve sakinliğe sadece; hastanede, postanede, pastanede değil yaşamın her anında ihtiyaç var. Medeni toplum olmanın gereklerinden  biri de budur.

Örneğin yolda; trafik akışı, egzos sesi, müzik yayını, korna sesini mi ararsınız,  cep telefonu ile sokak ortasında bağıra bağıra konuşup ses kirliliği yaratanı mı ararsınız!

Çarşamba pazarını bilmem, pazar günleri kurulan pazar pazarında sessizlik  her kafadan çıkan sese, her köşeden yükselen başka makama yerini bırakmış gibi geldi.

Pazarcılar, kimin sesi daha güzel, kimin sesi daha yüksek, kim daha iyi malını pazarlıyor,  diye sağlı- sollu yarış içindeler. Band kaydı ile malını pazarlayana da rastlarsanız şaşırmayın.

Pazarı lunaparka döndüren pazarcıların oluşturduğu  koro arasından alışveriş yapmaktan başka derdi olmayan  halkın pazar  fiyatlarının yüksekliğinden  zaten canı burnunda.  Bu  yetmezmiş gibi  pazarcıların canı yanmış  gibi bağırması yükselen ateşine tuz biber ekiyor.