Gong: Körelen Çankırı

Gazetemizin bu günkü sayısında, emekli öğretmen, idareci, siyasetçi Ahmet Kurt’un zamanını değerlendirmek için edebiyat, kültür ve sanat dallarında Ankara – Çankırı  arasında mekik dokuması  yanında, topluma  faydalı ve örnek olma yolunda gösterdiği fedakarlık haberini okuyacaksınız.

Emekli ve yaşlı kenti Çankırı’da, emekli, memur, işçi ve çiftçilerden  parası kıt olanların bir bölümü  zamanını mevsime göre YUNUS AVM’de veya Karatekin Parkı’nda geçirirken, parası olanlar kahve köşesi veya belediye sosyal tesisinde soluğu alıyor. Bu arada geçim derdi ile market market dolaşıp fiyat araştırması yaparak vakit öldürenleri de unutmayalım.

Emeklilerimiz yanında yetişkinlerimiz de haklı. Çankırı’da insanları eve kapanmaktan, yaşlıları ölümü beklemekten,  çarşı pazar dolaşmaktan, körelmekten  alıkoyacak sanatsal, kültürel, sosyal   ve sportif etkinlik var da takip etmiyorlar  mı?

Yok!.. Yok!..

Varsa da yetersiz ve cılız kalıyor, süreklilik  göstermiyor.   Olanlar da birkaç kişinin  öncülüğünde el yordamı ile yürüyor. Basına yansıdığı kadarı ile ilk akla gelenler Çankırı Belediyesi kadınlara yönelik el sanatları kursu, 18 Vites Bisiklet Kulübü,  veteranlar futbol  kulüpleri, Çankırı  Kültürünü Yaşatma Derneği…Unuttuğumuz olabilir

Soruyorum:  Koro çalışmamız mı var, resim çalışmamız mı var, spor mu var?

Görünürde  bir tek  edebiyat derneği ÇAYASAD’ımız, Zafer Çarşısının küçük odasına sığınmak zorunda bırakıldı.  Bu, seçilmiş ve atanmış  karar vericilerimizin  sanat, edebiyat ve spora düz mü, şaşı mı bakışının açık ifadesi değil de ne!..

Yıkılma ihale ilanı yayımlanan 100. Yıl Kültür Merkezi’nin yapımı için ne acıdır ki, iş insanı Namık Tanık’a muhtaç kaldık. İl Halk Kütüphanesini ilkokulun koridorlarına hapsettik, Atatürk Kültür Merkezi restoreden geçti ancak ses ve ışık düzeni berbat. Bu olumsuz şartlarda nasıl etkinlik yapar, Çankırı’nın sesini duyurur, halkın ufkunu açarsınız. Çankırı genel ifade ile geçmişini mumla arıyor…