Gök Kubbede Bu Hafta: 14 Nisan

8 Nisan 1826 İstanbul Nusretiye Camii (II. Mahmud devrinde yapılan) İbadete açıldı

8 Nisan 1973 Ressam Picasso’nun vefatı

9 Nisan 1945 Türkiye’de Yerli Ampül Üretimi başladı

10 Nisan 1845 Emniyet Teşkilatı’nın kuruluşu; 10 Nisan Polis haftası

10 Nisan 1950 Mareşal Fevzi Çakmak’ın vefatı; 10 Nisan 2004 İş Adamı Sakıp Sabancı’nın vefatı

10 Nisan 2025 Çeşitli Devlet ve Hükümet Başkanlarının Katılacağı 4. Antalya Diplomasi Formu 11/ 13 Nisan tarihlerinde yapılacaktır (TRT Haber-2025)

11 Nisan 1920 Şanlıurfa’nın Fransız İşgalinden kurtuluşu

11 Nisan 1939 Kurtdereli Mehmet Pehlivan’nın (Güreşçi, 148 Kğ. Kırkpınar pehlivanı) vefatı

12 Nisan 1937 Abdülhak Hamit Tarhan’ın (Yazar, diplomat) vefatı

12 Nisan 1961 Sovyetler Birliği, Uzaya İlk Defa İnsan gönderdi

12 Nisan 1991 Körfez Savaşı Ateşkes Antlaşması Yürürlüğe girdi (Irak-İran arasında) (TRT Haber-2023)

12 Nisan 1993 Türkiye İnternete bağlandı; 12 Nisan 1893 Muallim Naci’nin (Yazar, şair) vefatı

13 Nisan 1909 31 Mart Vakası (Rumi Takvime göre) (TRT Haber-2023)

14 Nisan 1912 Galata Köprüsü (1845, 1863, 1875 ve 1912’de yenilenmiş) Hizmete girdi

10 NİSAN  POLİS  HAFTASINDA, Tüm Emniyet mensubu personelinin bu müstesna gününü kutlarken, ahirete irtihal edenlere Allah’tan (c.c.) rahmet diliyor, çalışanlara da sağlıklı ve başarılı çalışmalar temenni ediyorum.

ABDÜLHAK  HAMİT  TARHAN’IN  VEFATI:   12 Nisan 1937

Tanzimet döneminde Batı tesirleri Türk şiirine sokan şair, tiyatro yazarı ve diplomat, 5 Şubat 1851’de İstanbul’da doğdu. Babası, dedesi ve soyu ilim aleminde isim yapmış şahsiyetlerdi. Dedesi Abdülhak Molla, II. Mahmud ve Abdülmecid Han’ın hekimliğini yapmıştır. Babası Hayrullah Efendi, ünlü bir tarihçi ve diplomattı. Annesi, Münteha Hanım’dır. Abdülhak Hamit, ilk tahsiline Evliya Hoca, Behaeddin ve Hoca Tahsin Efendi gibi özel hocaların huzurunda başladı. Ailesi tarafından Paris’te eğitim yapması uygun görülünce, ağabeyi Nasuhi Bey ile 1863 Ağustos’unda Paris’e gitti. 1.5 yıl tahsilden sonra, yanlarına gelen babasıyla İstanbul’a döndü. 14 yaşındayken, Tahran Büyükelçiliğine tayin olan babasıyla birlikte İran’a gitti. 1.5 yıl orada özel olarak Farsça dersleri aldı. 1867’de babasının vefatı üzerine İstanbul’a döndü. Burada Sadaret (Sadrazamlık) kaleminde vazife yapan Tarhan, Sami Paşa’dan Hafız Divanı’nı okudu. Tahran hatıralarını anlatan Macera-yı Aşk adlı eserini yazdı ve meşhur Makber mersiyesini yazmasına sebep olan Fatma Hanım’la evlendi. 1876’da hariciye mesleğini seçen Tarhan, Paris Sefareti ikinci kâtipliğine tayin edildi ve 2.5 yıl vazife yaptı. 1881’de Gürcistan Poti, 1882’de Yunanistan Volos ve 1 yıl sonra da Hindistan Bombay Konsolosluklarında bulundu. Bombay’da 3 yıl kalan Tarhan, eşinin rahtsızlığı üzerine İstanbul’a dönmek için yola çıktıysa da Fatma Hanım, o zamanki Osmanlı toprağı olan Beyrut’ta vefat etti ve oraya defnedildi. Tarhan, Bombay dönüşü Londra Elçiliği Başkâtipliği’ne tayin edildi. Orada İngiliz olan  Nelly Hanım’la evlendi. 1895’te Lahey Büyükelçiliği’ne, 2 yıl sonra tekrar Lodra Elçiliği Müsteşarlığı’na tayin edildi. Hanımının rahatsızlanması üzerine, 1906’ya kadar İstanbul’da kaldı. 1906’da Brüksel Büyükelçiliği’ne tayin edildi. 1911’de hanımı Nelly’in ölümü üzerine, Belçikalı Lüsyen Lucienne Hanım’la evlendi. Balkan Savaşları sırasında kabine tarafından  azledilince İstanbul’a döndü. Mütareke yıllarında Viyana’ya gitti. Cumhuriyetin ilanından sonra yurda döndü. 1928’de İstanbul milletvekili seçildi ve ölünceye kadar mebusluk yaptı. Kendisine, vatana üstün hizmet fonundan maaş bağlandı. Ayrıca Belediye de, dayalı döşeli bir apartman dairesi verdi. 12 Nisan 1937’de İstanbul’da vefat eden Tarhan, Zincirlikuyu Mezarlığına defnedildi. Başlıca Eserleri: A-Şiirleri: 1- Makber, Ölü-1885; 2- Kahpe-1885; 3- Bâlâ’dan Bir Ses-1911; 4- Validem-1913; 5- Yadigar-ı Harb-1913; 6- İlham-ı Vatan-1918; 7- Tayflar Geçidi-1919; 8- Garam-1919; 9- Yabancı Dostlar-1924; B-Tiyatrolar: a) Mensur tiyatrolar: 1- Macera-ı Aşk-1873; 2- Sabru Sebat-1875; 3- İçli Kız-1875; 4- Duhter-i Hindu-1876; 5- Tarık yahut Endülüs’ün Fethi-1879; 6- İbn-i Musa-1880; 7- Finten-1898; b) Manzum tiyatrolar: 1- Nesteren-1878; 2- Tezer-1880; 3- Eşber-1880; 4- Sardanapal-1908; 5-Liberte-1913; (Yeni Rehber Ansiklopedisi-1.cilt. Türkiye Gazetesi. İstanbul-1993)